Η Πόλη
Η Πόλη δεν κοιμάται ποτέ. Κάποτε κοιμόταν, ξυπνούσε σιγά σιγά, έπινε τον καφέ της και οργάνωνε τη μέρα της. Ξυπνούσε, κοιμόταν και πάλι ξυπνούσε. Σαν την ανάσα. Γιατί δε μπορούμε μόνο να εισπνέουμε ή μόνο να εκπνέουμε. Τα κάνουμε και τα δυο και κάπου ανάμεσα στις δυο...
Μπλε ουρανός
Αργά και μεθοδικά το πινέλο άπλωνε τα χρώματα στον καμβά. Τα δέντρα νωχελικά τέντωναν τα ξερά τους κλαδιά, το κλασικό σπιτάκι με την κεραμιδένια σκεπή ισορροπούσε το τοπίο στα δεξιά κι εγώ έψαχνα να βρω τη δική μου ισορροπία που πρόσφατα είχε διαταραχθεί. Ο χωρισμός...
Η Σελήνη
Σηκώθηκε τρεκλίζοντας απ' το κρεβάτι. Ακόμα δεν είχε συνέλθει από το χθεσινό μεθύσι, αν και ο ύπνος βοήθησε την τάση για έμετο να ηρεμήσει. Ο άντρας, που είδε στον καθρέπτη, λίγο του έμοιαζε. "Γαμώτο," μονολόγησε, καθώς το ξόρκι για την πρωινή του λάτρα δεν έπιασε....
Panic Room
- ΟΧΙ, είπε η μεσίτρια. Κύριε Βασιλειάδη, δεν έπρεπε να πατήσετε αυτό το κουμπί. Αυτό, όπως σας εξήγησα, είναι το panic room της έπαυλης. Πρέπει να καλέσω να μας βγάλουν. Η μεσίτρια, μια νεαρή γυναίκα με ατσαλάκωτο μονόχρωμο ταγιέρ και κοκάλινα γυαλιά, έβγαλε...
Η Επιλογή
Τρέκλιζε στο βροχερό στενοσόκακο όταν ακούμπησε το χέρι στον τοίχο για να στηριχτεί και να πάρει μια ανάσα. Ήταν λιώμα, ίσως περισσότερο από άλλες φορές. Έριξε μια ματιά γύρω του στα αδύναμα φώτα του δρόμου και στις κάμερες ασφαλείας. Μια του φάνηκε ότι τον...
Περί αϋπνίας
Όταν ξάπλωσα χθες βράδυ ήθελα να αφήσω πίσω μου μια γεμάτη μέρα και να χουχουλιάσω μέσα στα σκεπάσματα και στην αγκαλιά του Μορφέα. Το μυαλό μου, όμως, είχε άλλη γνώμη και έτρεχε στα συμβάντα της ημέρας που έφυγε και στις υποχρεώσεις της επόμενης. Οι φωνές του νου...
Πλαστικός Κόσμος
Η Σοφία άρχισε να μαζεύει τα πράγματά τους πριν ξυπνήσει τη Γεωργία. Έπρεπε να φύγουν από το πανδοχείο το συντομότερο αν ήθελαν να βρουν μια θέση στο τρένο. Μια άμαξα ήταν έξω από τις οικονομικές τους δυνατότητες αυτήν την στιγμή. Έπρεπε να πάνε να συναντήσουν τον...
Η Παγίδα
Τρέχουν ανάμεσα στα δέντρα. Οι σειρήνες σαν τρελές ειδοποιούν για την επικείμενη καταστροφή. Στην κατηφόρα βλέπουν το τελευταίο μεγάλο κουβούκλιο. Μια μικρή πόρτα με χοντρό τζάμι χάσκει ανοικτή σαν σκοτεινό στόμα. Ήξεραν ότι το καταφύγιο ήταν μόνο για την ελίτ του...
Η άλλη πλευρά (τμήμα)
Κάτω από το Δέντρο της Γνώσης, ο Δάσκαλος καθόταν στη στάση του λωτού βυθισμένος σε βαθύ διαλογισμό. Οι μέρες και οι νύχτες εναλλάσσονταν χωρίς να επηρεάζουν την ακίνητη μορφή. Ξαφνικά, το βουνό μακριά θάμπωσε από την σκόνη και άγρια ποδοβολητά αλόγων έσπασαν σε...
Το ξεκαθάρισμα
Καθόταν στην παλιά ξύλινη καρέκλα χαμένος στις σκέψεις του. Έγειρε προς τα πίσω κοιτάζοντας τις σκιές που δημιουργούσε το αχνό φως της λάμπας στο ταβάνι. Στα δεξιά ένα παλιό μονό κρεβάτι με βρώμικα σεντόνια ήταν κολλημένο στη γωνιά του ξεφτισμένου τοίχου. Ήταν...
Copyright © 2023-2025 Konstantia Karletsa